Ik weet het gewoon niet zo. Met de komst van internet is het oriënteren op auto’s enorm veel makkelijker geworden. Maar onze rit naar Harkema twee weken geleden deed me ook beseffen dat keuze niet altijd leidt tot een betere beslissing. De foto’s waren echt veelbelovend, heus, maar de auto viel enorm tegen achteraf. Het kan gelukkig ook anders:

Ik bedoel; dan weet je in ieder geval dat het niet zinvol is om af te reizen naar Engeland (ebay), nietwaar? Deze foto geeft dan wellicht weer iets te veel detail, maar je weet 100% zeker waar je voor zo’n 275 pond aan toe bent.

Ik moet toegeven dat onze laatste zoekdag wel een ander licht heeft geworpen op dit project; waar we bij de Patron rustig aan konden doen, kosten laag waren en de complexiteit goed te over zien was – het restaureren van een Land Rover is echt even andere koek. Maar eerlijk gezegd motiveert dat des te meer, want ik heb het gevoel dat we uiteindelijk ook echt iets vrij origineels in handen hebben mits we de hand kunnen leggen op een goede Series I of vroege Series II.

Dus mocht je door de buurt wandelen, en een Laro (vakjargon) te koop zien staan die er niet al te droevig bij staat, laat het dan even weten!

Gisteren zijn we naar het hoge Noorden afgereisd voor een bezichtiging van een Land Rover in Harkema, Friesland. We hadden de auto gevonden via Marktplaats, en op de foto’s – cliché nummer 1! – zag de auto er wel aardig uit. Gelukkig hebben we destijds met de 2CV ook al geleerd dat foto’s niets zeggen, maar als je niet gaat kijken weet je het nooit zeker. Bovendien was de prijs best redelijk, dus het was de moeite waard.

Na 2,5 uur – inclusief een pitstop voor een gezond ontbijtje – arriveerden we bij de auto, en direct vielen een aantal dingen op:

1. De auto stond hier al enige tijd (= nooit goed).
2. De eigenaar kan fotograferen!

Deze auto was eigenlijk al te ver heen om door twee hobbyisten als ons te laten restaureren. Althans, het zou wel kunnen, maar het kost echt enorm veel meer tijd en vrijwel alles moest worden vernieuwd. Je kon vanaf de bijrijderstoel door het schutbord naar de grond kijken, het motorblok was op vrijwel alle plaatsen compleet gecorrodeerd, en daar waar geen corrosie had plaatsgevonden lekte olie.

Daarnaast was de knalpot geëxplodeerd, vermoedelijk doordat de auto een keer lang niet wilde starten, en dat tegen de tijd dat starten wel lukte er zoveel benzine was doorgesijpeld naar de uitlaat dat dat een kleine bom was geworden. Opzich is een nieuwe uitlaat geen grote kostenpost, maar het wijst op verkeerd gebruik van de auto, en dat kan alleen maar lijden (inderdaad, lange ij) tot meer ellende.

Enigszins teleurgesteld, maar vooral ook veel wijzer stapten we terug de auto in. Enkele weken geleden was ik met vrienden langsgereden bij Amstel Land Rovers, die toen helaas dicht was. Omdat we gisteren eerder teruggingen dan verwacht – we hoopten stiekem gewoon terug te rijden met een nieuwe landrover, maar dat mogen onze dames niet weten, dus shtt! – besloten we om nog even langs Schiphol te rijden en opnieuw te buurten bij Amstel Land Rovers. Hoewel het dicht leek deed eigenaar Teije Proost toch open. Wat een vriendelijke en behulpzame vent!

Dankzij Teije weten we nu meer over de ROI (Return on Investment) van de diverse types, en hij heeft ons ook doen inzien dat ieder type z’n voor- en nadelen heeft. In ieder geval zijn onze secundaire keuzes – IIa of Series III – afgevallen omdat de markt daarin echt verzadigd is en je dat er dus nooit meer uit zult halen. Series I of vroege Series II dus. Of….toch een Defender? Al die keuzes!

Afgelopen zaterdag hebben mijn vader en ik na wat initieel zoekwerk op internet de eerste adressen bezocht in de nabije omgeving; gewoon eens proeven van de sfeer bij de verschillende Landrover dealers, wat vragen stellen, zekerheid vinden in de gemaakte keuze en hopelijk wat verder komen.

Allereerst bezochten we Ron Bolleboom, in Pijnacker. Op een industrieterrein net voorbij het centrum heeft Ron een loods. Hoewel er een aantal auto’s te koop zijn is Ron meer garage dan verkoper, en dat heeft gelukkig ook invloed op de gesprekken die je hebt. Het is namelijk een heel verschil of iemand je wilt helpen of iets wilt verkopen/wijsmaken. Helaas had Ron geen auto’s staan doe voldeden aan onze wensen. Er staat wel een Series II 88 te koop, maar die was naar onze visie al te ver heen om nog terug te brengen naar de staat waar wij voor willen gaan. De auto had zo te zien ooit een klap gehad aan de zijkant waardoor deuren niet goed sloten, en het schutbord was Edammer gatenkaas.

Vervolgens reden we naar Vis Landrover Supplies in Scheveningen. Deze zaak verkoopt uberhaupt geen Land Rover’s maar louter onderdelen. Daarnaast doen zij onderhoud en reparaties. Maar wat een geweldige zaak!

Bij binnenkomst vielen direct de gloednieuwe motorblokken op die zojuist waren geleverd. In het gesprek met eigenaar Job bleek dat deze blokken afkomstig waren uit – tadaa! – Engeland, waar je naar wat bleek voor ieder type Land Rover nog totaal nieuwe blokken kunt kopen. Een 2,1/4 ltr blok voor een Series II komt neer op ongeveer 1800 euro. Een hoop geld, maar als je bedenkt dat je bij het overhalen van een oud blok enorm veel manuren kwijt bent, en natuurlijk diverse lagers, pakkingen en onderdelen moet vervangen, dan is dat niet eens zo’n onaantrekkelijke prijs. Wie weet dus, voor de toekomst.

De eigenaar nam flink de tijd voor ons, en hielp ons goed op weg met de verdere afkadering van ons project. Zo is ons nu veel meer duidelijk wat de verschillende types zijn, en bleek ook dat tegen de verwachtingen in een benzine blok relatief meer power geeft dan een diesel. Dat staat eigenlijk haaks op de algemene aannames, maar alleen met een benzine blok kun je ook op de snelweg een beetje fatsoenlijk meerijden. Om ons nog verder te verdiepen in het koopproces van een oldtimer Land Rover heb ik het boek Land Rover Buying and Selling Manual gekocht. Daarnaast hadden ze een mooie set steeksleutels liggen in Engelse maten, die ik mezelf ook maar cadeau heb gedaan. Komt hoe dan ook van pas de komende jaren!

De afgelopen maanden hebben mijn vader en ik regelmatig gesproken over een volgend project. M’n vader wilde niet te ingewikkeld van start en wilde eigenlijk voor een Burton kiezen, wat veel lijkt op de Patron die we eerder hebben gemaakt. Ik daarentegen – jeugdig enthousiast als ik ondanks m’n bijna kale knar toch nog ben – wilde voor de gecompliceerdere MG B GT gaan. Heel even overwoog ik zelfs zuiplap en roestnest Jaguar XJS. Ik zag mezelf al rijden in zo’n prachtige English Classic.

Ik wilde sowieso niet weer een “kitcar” bouwen, maar voor een échte auto gaan; m’n vader wilde zich in eerste instantie niet wagen aan het Engelse gereedschap en al te veel las- en plaatwerk.

De gulden middenweg was al enkele keren ter sprake gekomen, maar nog niet zo serieus als de afgelopen weken. We waren het in ieder geval over een aantal zaken eens:

• Niet té prijzig
• Bij voorkeur een “dichte” auto
• Een overzichtelijk project (dus geen schroothoop zonder enige documentatie)

Om een lang verhaal kort te maken; de keuze is gevallen op een klassiek model Land Rover. Wat houdt dat in? Feitelijk zoiets als dit, of nog ouder:

De staat waarin de auto verkeert mag dan ook zijn zoals in de foto hierboven. Roest, rotte panelen en wat missende onderdelen maken het niet onmogelijk. Een aantal dingen zijn in ieder geval erg belangrijk:

• Het móet een Series II of IIa zijn (‘58 – ‘71), dus zonder bijvoorbeeld het kunststof dashboard
• Het móet de lange versie zijn, dus de 109 (of eventueel 110).
• Bij voorkeur een benzinemotor, gezien het gebrek aan vermogen van de diesels.
• Bij voorkeur een “redelijk” schutbord, omdat dit het enige onderdeel lijkt te zijn dat niet goed te reviseren is.
• Bij voorkeur recht, dus zonder heftige ongevallen

Verder mag de auto uit elkaar vallen van roest, ellende en ouderdom. Eventuele dieren die zich hebben genesteld kunnen bij de prijs zijn inbegrepen, mogen ook achterblijven. Allemaal bijzaak; zolang er maar niet mee gerotzooid is en het nog redelijkerwijs in originele staat is terug te brengen.

Mocht je zoiets hebben staan, of weet je iemand die zoiets heeft staan? Laat het ons weten!